Dolina Sno – artyzm wśród gór Kaukazu

Jadąc Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi 5 kilometrów od Stepancmindy po lewej stronie otwiera się szeroka Dolina Sno z wioską o takiej samej nazwie. Jeszcze w roku 2012 mało kto, tu zaglądał. Obecnie, w czasie sezonu letniego, specjalnie do Sno lub w drodze do wioski Juta (czytaj Dżuta) zatrzymują się tu setki turystów każdego dnia.

Wioska Sno – artystyczne wrota doliny

Już od głównej drogi 3 kilometry od wioski widać dumnie prężącą się pojedynczą wieżę, która jest pozostałością twierdzy wzniesionej wg źródeł gruzińskich na przełomie XVI i XVII wieku. Odnowiona na potrzeby turystów forteca należąca do rodziny Ghuduszauri w przeszłości pełniła funkcje obronne drogi do Chewsureti i Pszawi (na wschód) i Mtiuleti (na południe poprzez Wąwóz Gudamakari). Na wieżę można wyjść, a my nawet spędziliśmy w niej noc.

Wieża ze Sno jest symbolem Studia Artystycznego „Snoveli”. Mistrzem, od którego młodzież pobiera nauki z rzeźby w drewnie i kamieniu jest, znany w całej Gruzji, Merab Piraniszwili (Merab Piranishvili). Dzieła rzeźbiarza można podziwiać na zboczu góry przed wjazdem do wioski. Przedstawiają twarze zasłużonych dla kultury narodowej Gruzinów. Z okolicznych głazów Piraniszwili wyciosał twarze zasłużonych dla kultury narodowej Gruzinów. Wśród nich znaleźli się: Ilia Czawczawadze – pisarz, polityk, poeta i wydawca, który stał na czele odrodzenia gruzińskiego ruchu narodowego w drugiej połowie XIX wieku; Akaki Cereteli – poeta, prozaik i publicysta, uchodzący za twórcę współczesnego gruzińskiego języka literackiego; Aleksander Kazbegi – pisarz, znany z powieści Patricide z 1883 roku; Waża Pszawela – pisarz, autor 36 epickich poematów; Szota Rustaweli – XII-wieczny poeta, autor gruzińskiej epopei narodowej Rycerza w tygrysiej skórze.

Czytaj więcej

Zobacz post Dolina Sno – artyzm wśród gór Kaukazu na blogu autora
Udostępnij

O autorze